Mahlangu , Poyiki Wilfred (P W)

Vrou Van Versugting Uit haar skoot het sy kinders gekom Saam het hul geswoeg en gesweet Die plasie van niks opgebou Elk ander gelief en maar net geweet Dat hartseer en swaarkry hul nooit sal skei Geen ellende te groot Die plesier van kinders en vooruitgang Daaruit het hul liefde steeds gedy Bekend en bemind was hul so trots Elk ander so goed en skoon en eerlik Hardwerkend altyd bereid Werkend grypend na hemelse rots Eenvoud en liefde alleen Daaglikse take en arbeid soms wyd Selfs swartmens en kneg het respek vir oubaas en ounooi se gebooi Regverdig maar streng was hul Altyd daar en nooit vir uitstal getooi Donker dreig oorlogswolke oor die rand van die Soutpansberg se hemelruim Van ver kan hul die gerommel hoor Die boodskap kom aangerammel oor die kruin Front toe, veld toe, mans en seuns! Ma moet huishou, plaashou, kinders hou Tuisbly sonder hulp van man en seuns is swaar Meisiekinders werk en swoeg in die dou Tot laataand skemertyd sowaar! Hy word siek en koorsig daar te perd Die slaan en vlug en trek en maer kan mens nie lank meer dra Huistoe nie juis buite gevaar Want joiners, verraaiers sit en wag Die koors dreig alle weet te verswelg Hy mompel, strompel en bespied Onseker, nie veilig maar helaas Kan niks doen tot koors wyk in die niet Sy voel sy onrus aan Kinders loer heeltyd en hou die randte dop Klaas sit lankreeds elke dag teen Hanglip en hou die dorpspad dop. Vroeg maar nie ongesiens Kom ruiters oor die nek Nie van die dorp Uit Rhodes se w??reld trek hul na oproep vir diens Een offisier met sy tien Kom stormend op die werf Honger maar oorwinnaarsgloed brand hoog, reg om te kerf Geen vraag, net vat en nek omdraai Elke pluim of skaap gekommandeer Moet dadelik kos ook gee Troepe haastig moeg kom weer! Soos gere??l waai sy met haar kappie As hande uitruk nou so lyk Hy l?? aan, daar in die nek Die hele werf sigbaar van sy plek. Elke kakie so goed geverf Geen boer kan mis met so ?? l?? Leemetfort praat en weergalm Die naaste kakie val en bly l??! Skarrel sloot toe, witvlag op Boertjie stop tog en staak vuur! Ons is net honger en moeg Net deurgaan dorp toe, hou tog op! Sy praat en beduie haar man is vol koors Siek ten dood en nie by sy kop Hul sweet maar sien hul lot Staak vuur, staak vuur, hou tog op! Offisier met witvlag kom orent En vra dat sy haar man tog huistoe bring Sal hom nie vervolg Sy geweer net neem So rus en vrede bring Gewonde word net daar gelaat Vir hom kan hul nie help Sy moet maar kyk, en doen Hy en kakie saam versorg albei tot die dood toe siek In offisier se naam is vrede geborg Die derde dag gaan verby Gewonde het gesterf Op Le Orange word hy geberg Hy loop steeds in koors en waas Na ?? week - Die koors is hoog Sy sorg en help en werk Hy kan skaars praat of staan Rustig l?? die berg en perk Klaas kom aan met tyding Joiner, offisier en troep In aantog uit die dorp se rigting Toemaar Klaas, vrede is daar, geweer is oorhandig. Verset is nou onverstandig Die offisie